Astrophotography1 بهترین تنظیمات دوربین برای عکاسی نجومی

یک عکس در تاریکی بگیرید… اما مطمئن شوید که اول دوربین خود را تنظیم کرده اید. چک لیست پیش از عکاسی لنزک با نگاهی به بهترین تنظیمات دوربین برای عکاسی نجومی (astrophotography) به پایان خود نزدیک می شود. در ادامه این مطلب با ما همراه شوید.

شما باید یک مکان واقعا تاریک برای تصاویر موفق از ستاره ها پیدا کنید، که به این معنی است که نمی خواهید در تاریکی تنظیمات زیادی را تغییر دهید، بنابراین تنظیم دوربینتان از قبل می تواند نجات بخش باشد.

مواردی که می توانید از پیش تنظیم نمایید

عکاسی در تاریکی تقریبا کامل به این معنی است که شما باید دوربینتان را بر روی مد دستی تنظیم کنید.

با این حال، برخلاف سایر تکنیک های عکاسی در شب، برای گرفتن تصاویر موفق از ستاره ها شما نمی توانید از نوردهی های واقعا طولانی استفاده کنید چون این کار باعث حرکت ستاره ها خواهد شد که در تصویر نهایی شما به صورت دنباله یا رد ستاره ها ثبت می شوند.

برای جلوگیری از این مشکل، شما باید ایزو را بر روی یک مقدار بالا مانند ۳۲۰۰، سرعت شاتر را در حدود ۵ ثانیه و دیافراگم را به بازترین مقدار موجود بر روی لنز خود تنظیم کنید. در حالت ایده آل این مقدار باید یک دیافراگم خیلی باز مانند f/2.8 یا f/4 باشد.

شما همچنین باید حالت فوکوس دستی را تنظیم کنید، چون استفاده از فوکوس خودکار برای عکاسی از ستاره ها غیرممکن است.

البته، هنگام عکاسی از ستاره ها آنقدر تاریک است که حتی استفاده از فوکوس دستی نیز می تواند مشکل باشد، بنابراین بهترین راه حل از قبل تنظیم کردن فوکوس روی بی نهایت است.

اگر شما از یک لنز زوم استفاده می کنید، باید زوم را نیز بر روی مناسب ترین تنظیمات آن قرار دهید – معمولا یک فاصله کانونی کم مانند ۱۸ میلیمتر.

سپس دوربین خود را رو به یک سوژه دور گرفته و با دقت فوکوس کنید. برای جلوگیری از حرکت آن می توانید از یک تکه چسب برای دقیق نگه داشتن فوکوس در این موقعیت استفاده کنید.

برای به حداقل رساندن نویز در تصاویر خود، شما باید فرمت فایل RAW را انتخاب کنید، و همچنین مُد کاهش دهنده نویز در نوردهی طولانی (long exposure noise reduction) را در منوی تنظیمات دوربین روشن کنید.

تنظیماتی که در روز عکاسی باید تغییر دهید

هنگام عکاسی از ستاره ها چالش های زیادی وجود دارند، اما فوکوس کردن در تاریکی کامل یکی از سخت ترین آنهاست.

شما با از پیش تنظیم کردن فوکوس، دیگر نباید نیازی به تغییر آن داشته باشید، اما اگر مجبور به تغییر زوم هستید، یا تنظیمات فوکوس تغییر کرده است، آنگاه شما باید لنز خود را بر روی یک فاصله دور فوکوس کنید.

نمای زنده (live view) را روشن کنید و درخشان ترین چیزی (شیء) که می توانید در آسمان ببینید را پیدا کنید. سپس می توانید با استفاده از دکمه بزرگنمایی در پشت دوربین بر روی تصویر نمای زنده زوم کنید (نه زوم روی لنز – منظور بزگنمایی تصویر است) و فوکوس را به صورت دستی تنظیم کنید.

هرچند حتی هنگام استفاده از این روش نیز فوکوس دقیق می تواند به وقت و تمرین زیادی نیاز داشته باشد و اگر به چشمان خود وقت زیادی بدهید تا به تاریکی عادت کنند، می توانید کل این پروسه را ساده تر کنید.

برای این منظور، شما باید حداقل ۱۰ تا ۲۰ دقیقه بدون نگاه کردن به هرگونه نور روشن، استفاده از چراغ قوه یا حتی فعال کردن صفحه نمایش پشتی بر روی DSLR خود، در محل حضور داشته باشید.

هنگامی که فوکوس کردید، باید با استفاده از تنظیماتی که از قبل تنظیم کرده اید، یک عکس آزمایشی بگیرید، و سپس نوردهی را چک کنید.

نتایج باید کاملا تاریک به نظر برسند، با جزئیات کمی در پیش زمینه، اما مطمئن شوید که ستاره ها به وضوح قابل مشاهده هستند.

اگر عکس آزمایشی شما خیلی روشن است، می توانید از یک سرعت شاتر سریع تر مانند ۲ ثانیه استفاده کنید. اگر خیلی تاریک است، باید به جای استفاده از یک سرعت شاتر طولانی تر، ایزو را بالا ببرید، تا از ثبت حرکت ستاره ها جلوگیری کنید.

تنظیمات معمول دوربین برای عکاسی از ستاره ها

Astrophotography2 بهترین تنظیمات دوربین برای عکاسی نجومی

فرمت فایل

RAW

مُد نوردهی

دستی (manual)

دیافراگم

f/2.8

ایزو

۳۲۰۰

سرعت شاتر

۵ ثانیه

مُد فوکوس

دستی

Drive mode

تک عکس (Single shot)

تراز سفیدی

تنگستن (Tungsten)